lefttop.jpgleftmiddle.jpg

Poinformuj znajomych o istnieniu strony, przez kliknięcie w link poleć nas.

ankieta

Czy posłałbyś dziecko 6- letnie do pierwszej klasy?

Pokaż wyniki
rightmiddle.jpg

Jeśli chcesz być na bieżąco informowany o tym co się dzieje w twojej szkole - zapisz się na naszą listę mailingową.

kalendarium
Poniedziałek, 2018-12-17
Imieniny:
Jolanty, Łukasza
leftbottom.jpg
Logo BIP
Jesteś tu: » Strona startowa » O szkole » Patron szkoły - Władysław Broniewski

7 grudnia 1971 roku naszej szkole nadano imię
Władysława Broniewskiego

 

 

 

Władysław Broniewski urodził się w Płocku 17 grudnia jako syn Antoniego i Zofii z Lubowidzkich.

Wcześnie osierocony, wychowywany był przez dziadków o tradycjach powstańczych

Należy on do najmniej znanych poetów współczesnych.

Z jego biografii umieszczanej w Peerelowskich podręcznikach szkolnych usuwano

dwa nader istotne rozdziały:

Służbę w Legionach i uczestnictwo w wojnie polsko-radzieckiej.


Przemilczano także fakt,iż Broniewski walczył w armii gen. Andersa.
Dwa najlepsze jego tomy, to jest "Bagnet na broń"(1943) i "Drzewo rozpaczające"(1945),

nigdy nie zostały przedrukowane po wojnie w całości.
Uważał się za socjalistę, cenił sobie osobistą niezależność, nienawidził terroru i pragmatyzmu.


Poeta był świadkiem wejścia Armii Czerwonej do Lwowa we wrześniu 1939 r.

Od tego momentu wszystkie utwory literackie musiały przechodzić przez cenzora.

Broniewski nie mógł pogodzić się z tym, że Związek Radziecki napadł na Polskę.
W grudniu Broniewski ściągnął do Lwowa Marię Zarębińską (ur.1904 - zm.1947;
od 1938 roku byli w nieformalnym związku) i jej córkę Majkę.
Do Lwowa dostały się dzięki pozwoleniom zdobytym przez Wandę Wasilewską.

Na terenach zajętych przez sowietów znalazły się także pierwsza żona Broniewskiego,

Janina Broniewska i ich córka Joanna (Anka).
Wielu poetów, szczególnie tych o poglądach umiarkowanie lewicowych wierząc

w nieuchronny wybuch wojny niemiecko-radzieckiej zaczęło ściśle współpracować z nową władzą.
Rozpoczęto wydawanie polskojęzycznego propagandowego Czerwonego Sztandaru.
Broniewski żył złudzeniem, że przebywając na terenach zajętych przez sowietów

Będzie mógł bez przeszkód publikować swoje wiersze.


W liście do Marka Żywowa, tłumacza jego wierszy, proponuje przetłumaczenie

na rosyjski zbioru "Krzyk ostateczny".

Tomik ten nigdy nie został wydany w Rosji.
Czerwony Sztandar publikował jego przedwojenne wiersze

dając do zrozumienia, iż redakcja współpracuje z poetą, co było nieprawdą.
Broniewski próbował jednak wykorzystać pismo do przypomnienia" sprawy polskiej",

nieobecnej w polityce sowieckiej.
Dał więc do druku "Żołnierza polskiego" wiersz ten oczywiście nie został opublikowany.
W latach 1941-1942 pracował w redakcji Czasopisma " Polska",

będącego organem ambasady RP.
Powołany do wojska w sierpniu 1942 roku wraz z armią Andersa dostał się przez Persję do Iraku.

W 1946 roku wrócił do kraju.


W 1954 roku przeżył boleśnie tragiczną śmierć jedynej córki, czego wyrazem był tom

wierszy "Anka" (1956) przyrównywany w tonacji do "Trenów" Kochanowskiego.
Broniewski był także wybitnym tłumaczem literatury rosyjskiej i radzieckiej,

zarówno utworów prozą, jak i oczywiście poezji.
W 1960 roku wydał tom "Moje przyjaźnie poetyckie"; za działalność przekładową

Otrzymał w1961 roku nagrodę polskiego PEN Clubu.

Zmarl 10 lutego 1962 roku. w Warszawie.

 


Galerie